Ornithoptermodel EV7
Ornithoptermodel EV7a
- eerste vlucht
- spanwijdte
- gewicht
- vleugelslankheid
- profiel
- periodetijd vleugelslag
- slaghoek
- 1989
- 3,14 m
- 4,6 kg
- 10,5
- CLARK Y (11,7)
- 0,6 sec
- 53 Graden
De constructeur en zijn model
De vleugelverdraaiing
is net als bij de EV7a a langs beide vleugels aëro-elastisch. Bij stilstand laat de vleugel de verdraaiing zien zoals die aanwezig was bij de opgaande slag (zie ook de vorige afbeelding).
Romp-vleugelovergan
Er wordt geen helling ten opzichte van de slaglijn toegepast. Daardoor
ontstaat er tussen de rotatiesymmetrische vleugelbevestigingsrollen en het
ingestelde vleugelprofiel een knik in de achterlijst.
Zie hiervoor het Handboek,
hoofdstuk 8.8.
EV7 -Aandrijfmechanisme
De gasveer voor de opslag van de aërodynamische energie uit de opgaande slag en voor de uitbalancering van de liftkrachten is duidelijk te herkennen (Een drukvat net als bij het mechanisme van de EV4), net als de kleine veerpot van de vleugelligger in de eindpositie.
Voor informatie van het energieverloop van de veren zie Handboek, hoofdstuk 1.5, 1.6 en 2.5, en tevens 5.2 en 5.3.
De bevestiging van de vleugel wordt gerealiseerd met koppelstangen door de beide, 55 mm lange, hefbomen van de vleugelaansluitrollen.
Er zijn ook enige tekeningen van het aandrijfmechanisme beschikbaar.
Aandrijving van de EV7
In dit aanzicht is het tandheugel van de aandrijving te zien. (zie hiervoor ook de afbeelding in het Informatie)
U kunt ook een functioneel model van de tandheugelaandrijving bekijken.
De gasveer
wordt opgepompt. Door de druk wordt de slagtijdverhouding van de op- en neergaande slag beïnvloed. Bij de EV-modellen werd over het algemeen een verhouding van 1:1 nagestreefd.
Hoogtestart
Met de EV7a werden eerst met een elastiek hoogtestarts
uitgevoerd. Een ontkoppelhoogte van ca. 10 meter was voldoende. Het aandrijfmechanisme
moet dan naar de glijpositie geregeld worden.
In de afbeelding van het Informatie is aan de tandwielkast,
tegenover de motor, de stuurinstallatie te herkennen.
Vleugelverdraaiing tijdens de neergaande slag
In het armvleugelbereik klopt dit wel enigszins. Aan de tips van de handvleugels is te zien dat ze veel te klein is. Zie hiervoor:
- - Informatie, afbeelding 26
- - Handboek, hoofdstuk 6.5
Overdraaiing van de vleugelinstelhoek
(Opmerkingen zoals in de vorige afbeelding van de EV6)
In de eindaanslag van de vleugelslagen neemt de vleugelverdraaiing van de
handvleugels te sterk toe. Dit wordt met name door de massatraagheid van de
achterlijst bij het afremmen van de slagbeweging en het versnellen in de tegenovergestelde
richting veroorzaakt.
Op het moment dat de vleugels stilstaan in de eindposities
zou vanuit het punt van lift- en trekkrachtopwekking eigenlijk de instelhoek
van de glijvlucht ingesteld moeten zijn.
Er zijn echter ook voordelen aan de overdraaiing verbonden.
Zie Handboek, hoofdstuk 6.8 en 6.9.
De vluchtstabiliteit van de ornithopter
Aan de hand van de fotoserie van een kruisvlucht werden de problemen met de vluchtstabiliteit zichtbaar.
Overlandvlucht
Dit is een originele opname, waarvan de separate beelden gebruikt zijn om deze fotoserie samen te stellen. Alle fragmenten werden ten opzichte van een grenspaal uitgelijnd.
Ornithoptermodel EV7b
Vleugelveren
Om de verdraaiing aan de vleugeltips te vergroten werd bij de EV7b
met vleugelveren
geëxperimenteerd. De verdraaiing van de
separate vleugelveren zou, in het bijzonder tijdens de vleugelslag, duidelijk
groter moeten zijn dan bij een doorlopend vleugelprofiel.
Een afname van de geïnduceerde weerstand, omdat dit te moeilijk was, was niet de bedoeling van deze vleugelveren.
EV7b tijdens de glijvlucht
Het verloop van de veren aan de vleugeltips kwam enigszins overeen met de voorstelling van de constructeur (Welving en middellijn van het profiel van de handvleugel alsmede de grotere verdraaiing van de handvleugel).
De doorbuiging van de vleugelveren
was tijdens de krachtvlucht
bij dezelfde slagrichting aanzienlijk verschillend (zie de volgende foto tijdens
het voorbijvliegen
). Tijdens de glijvlucht bleek ze het meest
bruikbaar. Ook de vleugelverdraaiing was in orde.
Een 3 meter-vogel tijdens het aanvliegen
- een modelvliegbelevenis -
U kunt daarvan een fotoserie bekijken.
Vlucht met ochtendnevel
De pixelpreciese uitlijning van een fotoserie kan alleen aan de hand van grenspalen worden gerealiseerd. De laatste twee foto's van de slagvleugelmodel met vleugelveren zijn echter maar beperkt uitgelijnd.
Tijdens het voorbijvliegen
Dit zijn willekeurig achter elkaar gezette beelden uit een fotoserie van een ornithopter tijdens de slagvlucht.
Ornithoptermodel EV7c
- eerste vlucht
- spanwijdte
- gewicht
- vleugelslankheid
- armvleugel-profiel
- profiel aan de vleugeltip
- 1994
- 2,94 m
- 4,7 kg
- 11,3
- S2020
- E203
Een relatief zachte landing zonder
staart, na de laatste vlucht van de EV7c 1995.
Het vleugelmechanisme dat bij deze modelvariant de achterste handvleugelligger
moest vervangen, bleek niet te voldoen.
Verder naar Vluchtstabiliteit van de ornithopter


























